Tuesday, October 08, 2002

روز جهاني كودك در سيم خاردار
صبح به خير آدم هايي كه بچه مي زاييد و بچه پس مي اندازيد و توي دنيا رهايشان مي كنيد.
اگر يك تقويم سال هشتاد و يك داريد بگرديد دنبال روز شانزدهم مهرماه، آنجا نوشته: "روز جهاني كودك"!
حالا صبح روز جهاني كودكتان به خير!
آهاي آدم هايي كه بچه پس مي اندازيد و رهايشان مي كنيد كه سر چهارراه هاي شهرهاي دودزده آدامس و چسب زخم ب�روشند!
آهاي آدم هايي كه بچه مي زاييد و رهايشان مي كنيد تا در آغوش آدم هايي غريبه تر از خودتان پياده روهاي عالم هپروت را سير كنند!
آهاي آدم هايي كه بچه پس مي اندازيد و رهايشان مي كنيد تا پي يك اشاره انگشت مهربان جاده ها را پشت سر بگذارند و بگريزند تا خيابان هاي پر از گرگ يك شهر زنگ زده!
صبح روز جهاني كودكتان به خير!
دلم مي خواهد مثل همه شما در اين روز با شكوه بادبادك هوا كنم، كاروان شادي راه بيندازم و و شب همه چيز را �راموش كنم وتا سال ديگر همين موقع! مثل پوست پ�كي كه مثلاً مي اندازيدش توي يك سطل زباله آبي رنگ، اما نمي توانم.
چشم هاي آن دختركي كه روزي يك بسته چسب زخم به من مي �روشد نمي گذارد!
دست هاي سياه آن پسربچه اي كه شيشه ماشين هاي چهارراه ظ�ر را پاك مي كند نمي گذارد!
مي خواهم اينجا از اين گوشه دنياي تار عنكبوتي هر روز به شما صبح به خير بگويم تا شما هم چشم هاي به اين مهمي را �راموش نكنيد.
اينجا هر روز چند خط مي نويسم تا به اندازه �رصت خواندن آن چهار خط يادتان باشد كساني هستند توي اين برهوت كه قدشان از قد شما كوتاه تر است و دستشان به شاخه هاي درخت هاي دنيا نمي رسد اما دلشان پنجره اي استكه تماشاي دنيا از پشت آن چيز ديگري است.
مي توانستم اسم اين خط خطي ها را بگذارم بادبادك، بگذارم پرپرك، شاپرك، پروانه، نسيم، اما كبودي اين خط خطي ها كنار آن اسم هاي نازنازي كمي چشم را مي زد.
مي دانم چرا براي خط خط هايم يك اسم لطي� را انتخاب نكردم، اما نمي دانم چرا اسمشان شد، سيم خاردار.
اگر من هر روز اينجا ده خط درباره بچه ها بنويسم و اگر شما هر روز اين ده خط را بخوانيد تا روز جهاني كودك سال آينده سه هزار و ششصد و پنجاه خط دوباره بچه ها خوانده ايد.
البته شما مثل همه آدم بزرگ هاي دنيا حق انتخاب داريد و مي توانيد اين نوشته ها را بخوانيد يا نخوانيد. ولي هر روز كه روي "سيم خاردار" كليك كرديد، رور جهاني كودكتان مبارك باشد!
16 مهر 81 - معصومه ناصري

Monday, October 07, 2002

ÑæÒ ÌåÇäی ˜æϘ ÏÑ Óیã ÎÇÑÏÇÑ
ÕÈÍ Èå ÎیÑ ÂÏã åÇیی ˜å È�å ãی ÒÇییÏ æ È�å �Ó ãی ÇäÏÇÒیÏ æ Êæی ÏäیÇ ÑåÇیÔÇä ãی ˜äیÏ.
Ç�Ñ ی˜ ÊÞæیã ÓÇá åÔÊÇÏ æ ی˜ ÏÇÑیÏ È�ÑÏیÏ ÏäÈÇá ÑæÒ ÔÇäÒÏåã ãåÑãÇå¡ ÂäÌÇ äæÔÊå: "ÑæÒ ÌåÇäی ˜æϘ"!
ÍÇáÇ ÕÈÍ ÑæÒ ÌåÇäی ˜æϘÊÇä Èå ÎیÑ!
ÂåÇی ÂÏã åÇیی ˜å È�å �Ó ãی ÇäÏÇÒیÏ æ ÑåÇیÔÇä ãی ˜äیÏ ˜å ÓÑ �åÇÑÑÇå åÇی ÔåÑåÇی ÏæÏÒÏå ÂÏÇãÓ æ �ÓÈ ÒÎã ÈÝÑæÔäÏ!
ÂåÇی ÂÏã åÇیی ˜å È�å ãی ÒÇییÏ æ ÑåÇیÔÇä ãی ˜äیÏ ÊÇ ÏÑ ÂÛæÔ ÂÏã åÇیی ÛÑیÈå ÊÑ ÇÒ ÎæÏÊÇä �یÇÏå ÑæåÇی ÚÇáã å�ÑæÊ ÑÇ ÓیÑ ˜ääÏ!
ÂåÇی ÂÏã åÇیی ˜å È�å �Ó ãی ÇäÏÇÒیÏ æ ÑåÇیÔÇä ãی ˜äیÏ ÊÇ �ی ی˜ ÇÔÇÑå Çä�ÔÊ ãåÑÈÇä ÌÇÏå åÇ ÑÇ �ÔÊ ÓÑ È�ÐÇÑäÏ æ È�ÑیÒäÏ ÊÇ ÎیÇÈÇä åÇی �Ñ ÇÒ �Ñ� ی˜ ÔåÑ Òä� ÒÏå!
ÕÈÍ ÑæÒ ÌåÇäی ˜æϘÊÇä Èå ÎیÑ!
Ïáã ãی ÎæÇåÏ ãËá åãå ÔãÇ ÏÑ Çیä ÑæÒ ÈÇ Ô˜æå ÈÇÏÈÇϘ åæÇ ˜äã¡ ˜ÇÑæÇä ÔÇÏی ÑÇå ÈیäÏÇÒã æ æ ÔÈ åãå �یÒ ÑÇ ÝÑÇãæÔ ˜äã æÊÇ ÓÇá Ïی�Ñ åãیä ãæÞÚ! ãËá �æÓÊ �ݘی ˜å ãËáÇð ãی ÇäÏÇÒیÏÔ Êæی ی˜ ÓØá ÒÈÇáå ÂÈی Ñä�¡ ÇãÇ äãی ÊæÇäã.
�Ôã åÇی Âä ÏÎÊјی ˜å ÑæÒی ی˜ ÈÓÊå �ÓÈ ÒÎã Èå ãä ãی ÝÑæÔÏ äãی �ÐÇÑÏ!
ÏÓÊ åÇی ÓیÇå Âä �ÓÑÈ�å Çی ˜å ÔیÔå ãÇÔیä åÇی �åÇÑÑÇå ÙÝÑ ÑÇ �ǘ ãی ˜äÏ äãی �ÐÇÑÏ!
ãی ÎæÇåã ÇیäÌÇ ÇÒ Çیä �æÔå ÏäیÇی ÊÇÑ Úä˜ÈæÊی åÑ ÑæÒ Èå ÔãÇ ÕÈÍ Èå ÎیÑ È�æیã ÊÇ ÔãÇ åã �Ôã åÇی Èå Çیä ãåãی ÑÇ ÝÑÇãæÔ ä˜äیÏ.
ÇیäÌÇ åÑ ÑæÒ �äÏ ÎØ ãی äæیÓã ÊÇ Èå ÇäÏÇÒå ÝÑÕÊ ÎæÇäÏä Âä �åÇÑ ÎØ یÇÏÊÇä ÈÇÔÏ ˜ÓÇäی åÓÊäÏ Êæی Çیä ÈÑåæÊ ˜å ÞÏÔÇä ÇÒ ÞÏ ÔãÇ ˜æÊÇå ÊÑ ÇÓÊ æ ÏÓÊÔÇä Èå ÔÇÎå åÇی ÏÑÎÊ åÇی ÏäیÇ äãی ÑÓÏ ÇãÇ ÏáÔÇä �äÌÑå Çی ÇÓʘå ÊãÇÔÇی ÏäیÇ ÇÒ �ÔÊ Âä �یÒ Ïی�Ñی ÇÓÊ.
ãی ÊæÇäÓÊã ÇÓã Çیä ÎØ ÎØی åÇ ÑÇ È�ÐÇÑã ÈÇÏÈÇϘ¡ È�ÐÇÑã �Ñ�ј¡ ÔÇ�ј¡ �ÑæÇäå¡ äÓیã¡ ÇãÇ ˜ÈæÏی Çیä ÎØ ÎØی åÇ ˜äÇÑ Âä ÇÓã åÇی äÇÒäÇÒی ˜ãی �Ôã ÑÇ ãی ÒÏ.
ãی ÏÇäã �ÑÇ ÈÑÇی ÎØ ÎØ åÇیã ی˜ ÇÓã áØیÝ ÑÇ ÇäÊÎÇÈ ä˜ÑÏã¡ ÇãÇ äãی ÏÇäã �ÑÇ ÇÓãÔÇä ÔÏ¡ Óیã ÎÇÑÏÇÑ.
Ç�Ñ ãä åÑ ÑæÒ ÇیäÌÇ Ïå ÎØ ÏÑÈÇÑå È�å åÇ ÈäæیÓã æ Ç�Ñ ÔãÇ åÑ ÑæÒ Çیä Ïå ÎØ ÑÇ ÈÎæÇäیÏ ÊÇ ÑæÒ ÌåÇäی ˜æϘ ÓÇá ÂیäÏå Óå åÒÇÑ æ ÔÔÕÏ æ �äÌÇå ÎØ ÏæÈÇÑå È�å åÇ ÎæÇäÏå ÇیÏ.
ÇáÈÊå ÔãÇ ãËá åãå ÂÏã ÈÒÑ� åÇی ÏäیÇ ÍÞ ÇäÊÎÇÈ ÏÇÑیÏ æ ãی ÊæÇäیÏ Çیä äæÔÊå åÇ ÑÇ ÈÎæÇäیÏ یÇ äÎæÇäیÏ. æáی åÑ ÑæÒ ˜å Ñæی "Óیã ÎÇÑÏÇÑ" ˜áی˜ ˜ÑÏیÏ¡ ÑæÑ ÌåÇäی ˜æϘÊÇä ãÈÇј ÈÇÔÏ!
16 ãåÑ 81 - ãÚÕæãå äÇÕÑی